Over mij

Laat ik me even voorstellen. Ik ben Anne Maria Gest, mijn huisje en praktijk staan in Purmerend. Ik heb een prachtige tweeling en een lieve man. 
In de zomer van 2015 werd ik 40 jaar en kreeg ik een burn-out cadeau. Nu kan ik me voorstellen dat je je afvraagt waarom ik dit als cadeau omschrijf. Ik zal het je uitleggen.

In de jaren voorafgaand aan de burn-out was ik druk, héél druk. Ik was druk met werk, verzorging van het gezin, het huishouden en vooral druk bezig met presteren, het moeten doorgaan, alles perfect willen doen, het leven gezellig maken en nog veel meer. Het jaar dat voorafging aan mijn burn-out was het hoogtepunt. Ik was aangenomen voor een functie in Parijs, ik was begonnen met de opleiding communicatiemanagement en ik was als vrijwilliger opgeroepen om bijstand te verlenen aan de nabestaanden van de MH17. Toen na 9 maanden onderhandelen over de verhuizing het doek viel, viel voor mij ook het doek. Ik was alleen maar moe, reageerde de laatste maanden ook heel snel geïrriteerd en boos, maar volgens mijn gezin was dit al heel lang het geval. Apart toch, dat je omgeving het eerder door hebt dan jijzelf. Mijn man adviseerde me om ziek te melden. Dit heb ik resoluut van de baan geschoven. Ik ben geen watje, ik ben héél sterk, ik trek dit allemaal wel, het gaat best wel goed met mij, misschien op een vrije dag uitslapen, dat zou helpen. 

Tot ik in juni 2015 lichamelijke klachten kreeg. Het was een wonder dat ik ze voelde, want contact met mijn lichaam had ik niet. Ik heb via mijn huisarts allerlei testen gedaan, waaruit bleek dat ik kerngezond was.  
Zijn conclusie was een burn-out!

Ik kon het niet geloven en ik wilde het ook niet geloven. Ik ben niet zwak, ik kan alles aan. Ik was boos en teleurgesteld. Het recept van de huisarts was, een paar weken rust en begeleiding van de praktijkpsycholoog.

Niks doen zit niet in mijn aard, maar ik heb me wel ziekgemeld. Misschien als ik een paar dagen uit kon slapen dat ik me dan al een stuk beter zou gaan voelen, maar ik kon niet eens slapen. Ik kon mijn rust niet vinden. Daar kwam de man met de hamer. Ik had moeite om mijn bed uit te komen en iets te doen. Simpele huishoudelijke taken gingen niet meer. En nu?

 

Ik besloot een afspraak te maken met de praktijkpsycholoog. Ze heeft naar mijn verhaal geluisterd en ik kreeg van haar de opdracht, iedere dag een aantal punten op te schrijven die ik leuk of positief vond. Ik kon het wel uitschreeuwen, hoor je me niet, ik heb geen puf om iets te doen, laat staan punten opschrijven. De vervolgafspraak heb ik afgezegd. Ze zal het wel goed bedoeld hebben en er zullen ook wel mensen mee geholpen zijn, maar zelf had ik het idee dat ze niet goed bij haar hoofd was en bedacht op dat moment,  
Ik zoek het zelf wel uit!!

Na een paar weken gedwongen niets doen, kwam er een gevoel naar boven dat er een reden was waarom ik thuis zat. De vraag was welke reden, wat mag ik hiervan leren, waarom overkomt mij dit? Hier begon mijn zoektocht naar antwoorden op vragen zoals; Wie ben ik? Waar is het leven voor bedoeld? Hoe krijg ik balans in mijn lichaam en geest? Wat is eigenlijk de bedoeling van deze burn-out?
Er hebben veel tranen gevloeid, ben nog bozer geweest, heb mijn hele jeugd uitgespit en de keuzes bekeken die ik in het volwassen leven heb gemaakt. Om verder te komen in mijn proces moest ik mijn eigen manier van kijken naar de wereld opgeven en alles wat ik bedacht had dat de realiteit was in twijfel trekken. Het was net alsof ik een baby was. Ik moest opnieuw leren kijken, leren voelen, leren waarnemen. 

Nu, 5 jaar later, is het resultaat dat ik mijn eigen praktijk heb, waarbij ik me in burn-out heb gespecialiseerd.

Het is een mooie combinatie geworden tussen lichaamswerk en bewustzijn therapie.

 

Heb je het gevoel, YES, dit is waar ik naar op zoek ben en wil je met mij in contact komen.

Vraag dan vandaag nog een gratis coach gesprek aan.